Oʻtgan zamonda bir er-u xotin boʻlgan ekan, Ular bir-birlari bilan juda ahil yashar ekanlar, uylarida qoʻy-echkilari va tovuqlari koʻp ekan. Roʻzgʻorlari but, oʻzlariga toʻq yashashar ekan.Nima boʻlibdi-yu, er-xotin arzimagan narsaga janjallashib qolishibdi.
Keyin ular ajrashmoqchi boʻlishibdi va qozining yoniga borib, boʻlgan voqeani aytib berishibdi.
Shunda qozi:— Uyinglarda nimalaringiz bor?
— deb soʻrabdi.
— Uyimizda mol-pol, gilam-pilam, qoʻy-poʻy, echki-pechki, tovuq-movuq kabi narsalarimiz bor, — deb javob beribdi eri.Shunday qilib uydagi bor narsalarni shu yoʻsinda aytib chiqibdi.Qozi:— Boravering, men hozir boraman — debdi.U kishi endi uyiga yetib kelgan ekan, qozi ham kirib kelibdi va narsalarni ajrim qila boshlabdi, birma-bir nomini aytib: «mol xotiningizga, pol sizga, uy xotiningizga, puy sizga, gilam xotiningizga, pilam sizga» qabilida hamma narsalarning yarmini xotiniga, ularlarning aksini eriga taqsimlabdi. U kishiga faqat keyingi narsalar tegibdi.
Shunda u kishi;— Narsalarning hammasini teng qilib boʻlishingiz kerak edi-ku?
— debdi.Qozi esa:— Oʻzingiz aytgan narsalarning hammasini teng oʻrtasidan boʻldim, — debdi,U kishi aytgan gaplariga pushaymon boʻlib, indamay qolaveribdi.